Bój o Piedimonte San Germano

Bój o Piedimonte San Germano.

Unieruchomiony czołg „Maczuga” ppor. Tadeusza Glicy. Za M. Wańkowicz, Bitwa o Monte Cassino, t. III, 1947

Autor opracowania:  Krzysztof Piotrowski

Przełamanie niemieckiej obrony w masywie cassińskim przez oddziały 2. Korpusu Polskiego nie kończyło jeszcze bitwy o Monte Cassino. W toku nieustającego boju oddziałom gen. Władysława Andersa postawiono zadanie zdobycia silnego bastionu niemieckiej obrony na linii Hitlera – Piedimonte San Germano. W dniach 19-25 maja 1944 roku udział w walce o niewielkie miasteczko wzięły pododdziały 5. Kresowej Dywizji Piechoty, 3. Dywizji Strzelców Karpackich i 2. Brygady Pancernej.

Rankiem 18 maja 1944 roku patrole 12. Pułku Ułanów Podolskich wkroczyły do ruin Klasztoru Montecassino, a kolejne oddziały 3. Dywizji Strzelców Karpackich i 5. Kresowej Dywizji Piechoty utrwalały postępy w zdobywaniu i zajmowaniu kolejnych punktów oporu w masywie górskim Monte Cassino – Monte Cairo. Jednocześnie, sąsiadujące na lewym skrzydle oddziały 13. Korpusu Brytyjskiego rozwijały natarcie w głąb doliny Liri na zachodnim brzegu rzeki Gari. W masywie cassińskim silny opór stawiało jeszcze wzgórze Sant’Angelo (601) wsparte ogniami artylerii oraz osłoną górujących Pizzo Corno i Monte Cairo. Na bliskim zapleczu Góry Anioła Śmierci ( Colle Sant’Angelo), za głębokim jarem, pozostawały nierozpoznane i niezdobyte jeszcze stanowiska ugrupowania sił niemieckich. System umocnień linii Gustawa i linii Hitlera scalał się tutaj na najbliższym dystansie w powiązanym pasie obrony, obejmując miasteczka Villa Santa Lucia i Piedimonte San Germano. Wytyczne dla 2. Korpusu Polskiego wskazywały jako kolejny przedmiot działań – kierowanie najbliższą drogą natarcia w stronę miasteczka Castrocielo i tym samym zadanie zdobycia twierdzy Belfort (kryptonim operacyjny miasteczka Piedimonte) przypadło żołnierzom gen. Władysława Andersa. Konieczne było przy tym szybkie działanie operacyjne, by nie dać oddziałom niemieckim czasu na przygotowanie się do stawienia po raz kolejny skonsolidowanego oporu.  Czytaj dalej w pdf>>

Bój o Piedimonte San Germano cz. 1 (NŚ nr 22/2013)

Bój o Piedimonte San Germano cz. 2 (NŚ nr 6/2014)

Bój o Piedimonte San Germano cz. 3 (NŚ nr 8/2014)

 

Materiał archiwalny, dwutygodnik dla Polaków we Włoszech Nasz Świat 2013 i 2014 r.

O autorze:
Krzysztof Piotrowski – ur. w 1974 r. w Oławie (woj. dolnośląskie), absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego (2001 r.); członek-założyciel Stowarzyszenia Historyków Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie oraz członek Stowarzyszenia 1. Samodzielnej Kompanii Commando.
Znawca tematu bitwy o Monte Cassino. Od 1996 roku prowadzi wszechstronne badania terenowe polskiego odcinka natarcia. Autor licznych artykułów poświęconych 2. Korpusowi Polskiemu i miejscom pamięci narodowej we Włoszech. Promotor braterstwa miast Casamassima i Jelcza-Laskowic oraz promotor wzniesienia Pomnika 3. Dywizji Strzelców Karpackich i 2. Brygady Pancernej w San Vittore del Lazio (Włochy).
Odznaczenia:
1. Medal Okolicznościowy 35-lecia 62. Kompanii Specjalnej Commando nr 147 (2002 r.)
2. Odznaka Pamiątkowa 62. Kompanii Specjalnej Commando nr 109 (2007 r.)
3. Medal Pro Memoria (2009 r.)
4. Pamiątkowy Krzyż 3. Dywizji Strzelców Karpackich (2014 r.)
5. Odznaka 45-lecia 62. Kompanii Specjalnej Commando nr 87 (2014 r.)
6. Medal i Odznaka Honorowa Kustosza Tradycji, Chwały i Sławy Oręża Polskiego nr 98 (2014 r.)
7. Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (2014 r.)
8. Medal Pro Patria (2015 r.)
9. Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2015 r.)


Zobacz także:

Monte Cassino: Polskie pomniki strzegące pola bitwy

Il Cimitero Militare Polacco di Acquafondata 1944-1945